Rento (19..)

‘’ We kunnen verder komen dan we denken kunnen‘’

Toen ik veertien was, vroeg ik aan mijn papa ‘’Waarom kunnen we niet verder denken dan we denken kunnen?’’ Toen al voelde ik dat het denken ons beperkt bij het benutten van ons volledige potentieel. Daarom wou ik het leven zelf gedaan hebben, geen product worden van de maatschappij.

Ik ontdekte door het ‘’loepje’’ naar mijn denken dat ik mijn gedachten los kon laten en boven mijn conditioneringen uit kon stijgen. Zo wist ik mijn echte kern te bereiken. Vanuit daar zag ik hoe vluchtig mijn gedachten zijn en wij als mensen voorgeprogrammeerd zijn.

Nu ik terug kijk, zie ik dat ik toch voor maar 5% het jongentje ben dat het zelf deed en voor 95% door mijn conditioneringen ben geleefd. Wel heb ik onder alle levensomstandigheden zo integer mogelijk proberen te handelen en ben ik zo dicht mogelijk bij mijn kern gebleven. Dit zorgt ervoor dat ik altijd met mijzelf door een deur heb gekund.

Het meest met mijn kern verbonden, voel ik me wanneer ik schilder. Als ik de kleuren aanbreng op het pallet, vallen ruimte en tijd weg en heb ik het gevoel niet meer van mijzelf te zijn maar over te worden genomen door iets veel groters dan ikzelf.
Ik bevind me dan in een ‘’flow’’, een soort meditatieve staat van zijn, die ik steeds vaker mag ervaren. Zo ook wanneer ik een kop koffie drink op een van mijn favoriete plekjes in de stad of wanneer ik ’s ochtends het water in mijn achtertuin in duik. Het koude water tegen mijn huid, de kleine spinnetjes in de zon, de reflectie op het hout doen mij zo één met alles voelen; dat vind ik echt helemaal top!

Tijdens mijn loopbaan als psycholoog heb ik veel mensen gesproken die zich met hun gedachten identificeerden. Meer dan de ‘’flow’’ van hun echte leven te ervaren, beleefden ze de ‘’waarheid’’ van hun gedachten. Ik had ze graag een permanent leven in de ‘’flow’’ gegund maar het recept daarvoor kon ik niet uitschrijven omdat dat simpelweg niet bestaat.
Ook ik doe automatisch een beroep op mijn denken op zoek naar een verklaring, wanneer mensen mij vragen waarom ik schilder. Terwijl de enige échte reden waarom ik schilder is dat ik het gewoon fijn vind om te doen; daar hoef je je gedachten niet over te laten gaan.

Als ik mijn veertienjarige zelf nu antwoord zou geven op de vraag over ons denken, zou ik zeggen dat we niet verder moeten willen denken dan ons denken maar dat wij in het leven wel verder kunnen komen dan wat we denken omdat ons denken ons beperkt.
Het lijkt me dan ook leuk om te spelen met het idee dat alles er in potentie al is en wij dit kunnen ontdekken door ons denken los te laten en ons zelf los te zien van wie we denken dat we zijn. Dat er meer is dan we denken. Dat geeft de burger moed!

Posted in <a href="https://laurapool.info/category/uncategorized/" rel="category tag">Uncategorized</a>