‘’ I am moved by beauty ’’

Binnen de Spaanse cultuur is het beeld wat anderen van jou hebben altijd heel belangrijk geweest. Zo ook in Barcelona, de stad waar ik opgroeide. Zo werd er gekeken naar de wijk waarin je woonde, hoe je je kleedde maar het ging zeker ook over hoe succesvol je was in wat je deed. Dus wanneer je boven gemiddelde resultaten haalde op school, moest je je best blijven doen om de verwachtingen die leraren van je hadden, waar te maken. En als je de unieke kans aangeboden kreeg om een hoog aangeschreven studie te volgen, dan zei je daar zeker geen nee tegen. Voor mijn gevoel kon ik niet anders dan met deze normen en waarden mee te bewegen. Er leek geen ruimte te zijn om het leven van mijn verlangens vorm te geven.

Toen ik op uitwisseling naar Zwitserland ging, veranderde alles. Daar waar mijn studie ‘’civiele techniek’’ in Spanje hoog aangeschreven stond, kwam ik erachter dat men daar hier heel anders over dacht; diezelfde studie werd hier namelijk gezien als het kiezen voor gemak. Mijn zelfbeeld leek hierdoor aangetast. Dit vond ik interessant. Na hier dieper over nagedacht te hebben kwam ik tot de conclusie dat mijn eigenwaarde hier niet afhankelijk van was. Vanaf dat moment zag ik mijn studie niet langer als iets wat ik deed om mijn status hoog te houden maar als iets wat ik deed omdat ik plezier in het leren had. 

Ook mijn relaties kregen hier een andere waarde. Ver weg van ‘’thuis’’ hield ik me elke keer wanneer ik iets of iemand tegenkwam, vast aan diegene alsof het mijn hele leven was. Zo belandde ik in een nogal obsessieve relatie met de jongen die ik mijn vriendje noemde omdat ik bang was om alleen te zijn. En toen we na een aantal jaren de relatie verbraken, voelde dat dan ook als een sprong in het diepe. Ik was weer met mijn angst alleen. Deze werd versterkt door mijn verhuizing naar Nederland waar ik weer in een compleet nieuwe realiteit bleek te zijn beland. In die periode ervaarde ik het soort ‘’alleen’’ waarin je geen andere keuze lijkt te hebben dan geheel op jezelf te zijn omdat je nog geen vrienden hebt en er nog geen plekken zijn waar je bekend mee bent. Een heel ander soort alleen dan wanneer je er zelf bewust voor kiest je even aan je omgeving te onttrekken.  

Ik zie verhuizen dan ook als een manier om je persoonlijke ontwikkeling te versnellen. Doordat een nieuwe omgeving je zo’n andere kijk geeft op het leven, maakt dat het makkelijker om te reflecteren. Zo kan ik vanaf de plek waar ik nu ben, terugkijken op mijn tijd in Zwitserland en zien dat het mijn behoefte aan zekerheid was, die ervoor zorgde dat ik houvast zocht, om zo niet te hoeven verdrinken in mijn onzekerheden.

De ontwikkeling die ik heb doorgemaakt zorgt ervoor dat ik mij nu, los van alle angsten, krachtig voel in het kiezen voor het leven van mijn verlangens. Ik treur niet om mijn tot zover gelopen pad, hou ook nog steeds van de wetenschap maar bied mijzelf vandaag de dag de ruimte om ook mijn oude, destijds niet waardevol gevonden interesses te her ontdekken. Vanaf nu sta ik boven de gedachten en ideeën die anderen over mij hebben.
Het is mijn leven en ik wil me door schoonheid laten bewegen.